มาดูความ DARK ของชีวิตกัน

posted on 30 Aug 2010 15:39 by yaimamaew02

ช่วงนี้ชีวิต และจิตใจยัง DARK ได้อีกเริ่มต้นจากการตกงาน...

มีงานเข้ามาดันเลือก...ช่วงมีเยอะก่เยอะเกินจนเลือกไม่ได้

สุดท้ายชวดทั้งคู่...กลายเป็นมนุษย์เตะฝุ่น...

วันๆ นั่งหาแต่งาน..งาน...งาน..แล้วก็งาน

มีเพื่อนหลายคนบอก งานไรก่ทำไปเถอะ...

แต่พอดีเราเป็นคนมีความฝัน ฝันที่จะต้องทำอย่างที่ร่ำเรียนมา

เราก็เลยกลายเป็นคนเลือกงานโดยปริยาย...

แต่ไม่เป็นไรในเมื่อคนเรายังมีความฝัน และความศรัทธา

แต่ก็อยากเป็นปากเป็นเสียงให้เด็กที่เพิ่งจบใหม่เหมือนกัน

เพราะแต่ละที่บางทีถ้าไม่มีประสบการณ์ เค้าก็ไม่รับ

แล้วประเทศไทยจะผลิตบัณฑิตจบใหม่มาหา (ส้น) อะไร

ยังไงก็เป็นกำลังใจให้ทุกคนที่มีความฝันนะค่ะ

 

edit @ 30 Aug 2010 15:51:47 by MamAewsRi

ระหว่าง....!!!

posted on 17 Jun 2010 15:38 by yaimamaew02
เรายังคงเหมือนเดิม
ยังให้ความคุ้นเคยไม่เปลี่ยนไป
ยังทำเหมือนเรารักกัน
ทั้งที่เธอไปมีใคร ทำกับฉันไว้ยังไง
ยังทำเหมือนเธอมีใจ ทั้งๆ ที่เป็นอย่างนี้
ทุกอย่างที่เธอนั้นมี ให้ฉันไปเป็นอะไร
ก็ไม่รู้ว่าฉันต้องอยู่ตรงไหน
ระหว่างเธอกับเขา ฉันอยู่ที่ใด
ต้องยื่นห่างๆ อย่างนี้ เจ็บมันอยู่ตรงนี้
กับการกระทำของเธอ
ฉันสับสนเหลือเกิน จนหวั่นใจ
ทั้งที่เรารักกัน กลับไม่เห็นความสำคัญ
เธอเห็นฉันเป็นอะไร
ยังทำเหมือนเธอมีใจ ทั้งๆ ที่เป็นอย่างนี้
ทุกอย่างที่เธอนั้นมี ให้ฉันไปเป็นอะไร
ก็ไม่รู้ว่าฉันต้องอยู่ตรงไหน
ระหว่างเธอกับเขา ฉันอยู่ที่ใด
ต้องยื่นห่างๆ อย่างนี้ เจ็บมันอยู่ตรงนี้
แต่มันยังไม่รู้ว่าความหวังจะมีไหม
ที่จะมีแค่ฉันในหัวใจ ก็ได้แต่อยู่ตรงนี้
ก็เมื่อเธอไม่เหลือที่ให้อยู่ข้างใน
ทุกๆ วันที่เจอเธอ มันช่างทรมาน
แต่ถ้ารู้ว่าไม่มีเธอ ยิ่งปวดร้าว
ก็ไม่รู้ว่าฉันต้องอยู่ตรงไหน
ระหว่างเธอกับเขา ฉันอยู่ที่ใด
ต้องยื่นห่างๆ อย่างนี้ เจ็บมันอยู่ตรงนี้
แต่มันยังไม่รู้ว่าความหวังจะมีไหม
ที่จะมีแค่ฉันในหัวใจ ก็ได้แต่อยู่ตรงนี้
ก็เมื่อเธอไม่เหลือที่ให้อยู่ข้างใน

เมื่อตื่นขึ้นมา..

posted on 30 May 2010 11:26 by yaimamaew02

...เมื่อคืนไม่ค่อยได้นอน หลับๆตื่นๆๆ เพราะปวดฟันอย่างแรง

ปวดมากๆๆๆ ปวดไปถึงหัวเลย

ตื่นมาเบลอมากๆ เพราะไม่ได้นอนเลย

วันนี้มันวัน โลกาวินาศชัดๆ

ตื่นมายังไม่หาย ยิ่งปวดกว่าเดิมอีก

ชั่วแว๊ปเดียวของเสี่ยวความคิด

คิดขึ้นมาว่า ให้หายปวดฟันให้แลกกะอะไรก็ยอม

ไม่น่าเชื่อว่าฉันเห็นแก่ตัวได้ขนาดนี้

มันเป็นกระจกสะท้อนให้เห็นว่าฉันเป็นคนเห็นแก่ตัว

แค่ให้ตัวเองหายปวดฟันถึงจะแลกอะไรก็ยอม

กระจกที่สะท้อนถึงความเห็นแก่ตัวของมนุษย์

เพื่อให้ได้แก่ความสุขที่ตัวเองต้องการ

อนิจัง.....ชีวิต

ฉันขอโทษกับแว๊ปหนึ่งของความคิดที่คิดแบบนั้น.......จริงๆๆ

.....เช้าวันหนึ่งที่สุดเงียบเหงา....นั่งอยู่คนเดียว

เกิดนึกขึ้นได้ว่า ลืมอะไรไปหลายๆ อย่าง

ลืมคิดถึงครอบครัว.....

ลืมคิดถึงคนรอบข้างให้มากกว่าเดิม

ลืมคิดถึงห้องที่แสนรกสุดๆ

ลืมคิดถึงรองเท้าสุดเน่า...

ลืมนึกถึงต้นไม้หลังห้อง..

ลืมนึกถึงงานที่ค้างเต่อ....

ลืมนึกถึงแก้วนมที่ดื่มไปยังไม่ได้ล้าง

ลืมกินยา เพราะปวดฟัน

ลืมดูหนังอีก 6 เรื่องที่ซื้อไว้

ลืมอ่านหนังสือที่เพิ่งซื้อมา

ลืมเอาขยะไปทิ้ง

ลืมโทรหาพี่ชาย เพราะไม่ได้รับสายเค้า

สุดท้ายลืมไปว่า ต้องรักตัวเอง......

.....หลายสิ่งหลายอย่างที่เรามองข้ามมันไปมันทำให้เราลืม

หลายสิ่งหลายอย่างที่แสนจะมีคุณค่าสำหรับตัวเราเอง

เรากลับลืมมันไปทั้งๆที่มันอยู่รอบตัวเราตลอดเวลา...........

สุดท้าย...ฉันลืมเยอะขนาดนี้แล้วยังจะมีเวลามานั่งเหงาอีกเนอะ...

แม่เจ้า!! ได้เวลาเคลียรสิ่งที่ลืมแล้ว.........